งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา
วันที่ลาออก
สิ้นปี 2546 เป็นช่วงหยุดยาว 5 วันในวันสิ้นปี และขึ้นปีใหม่ ที่บ้านมีการพบปะสังสรรค์กินเลี้ยงปีใหม่ ผมได้สอบถามข้อคิดเห็นจากพี่และน้อง ว่าเบื่องานอยากจะลาออกจากบริษัทสักที นี่เป็นการตัดสินใจหลังจากทำงานมา 20 ปี ที่บริษัทนี้ ซึ่งผมทำงานเต็มความสามารถ เรียนรู้ ศึกษา แก้ไข ทุกอย่าง เสมือนเป็นบริษัทของผมเอง จนในที่สุด ผมก็สรุปว่า วันที่ 4 มกราคม วันแรกเปิดงาน ผมจะยื่นหนังสือ ขอลาออกจากการเป็นพนักงานบริษัท
วันที่ 4 ผมไปพบผู้จัดการ ยื่นหนังสือขอลาออก แต่ทางบริษัทร้องขอให้ผมทำงานถึงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ เพื่อทำงาน ประมูลให้สำเร็จ
ในช่วงนี้ มีหลายคนพยายามเจรจาหว่านล้อม ให้ผมล้มเลิกการลาออก แต่ผมคิดว่า ณ วันนี้ ผมเป็นถ่านที่มอดไหม้เป็นเถ้าถ่านแล้ว อาจมีความร้อนเพียงเล็กน้อย ไม่ลุกโชติช่วง เหมือนเมื่อ 20 ปีก่อน ที่เริ่มทำงาน
จนถึงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ก็เป็นวันที่ ผมต้องอำลาจากบริษัท แห่งนี้ซึ่ง ผมคิดว่าจะอยู่ที่ บริษัทนี้ไปจนเกษียณอายุ แต่ในที่สุด ก็ต้องอำลา
